• Аввалин ва бузургтарин пружаи фиқҳӣ ва тасвирӣ, вуҷуди ин асар дар хонаҳои мусаломон лозим ва зарурист. • Равиши комили омӯзиши ибодатҳои фиқҳ барои бонувону мардон ва созмонҳои хайрия ва муассисаҳои хусусист. • Ҳадаф аз эҷоди ин пружа, иртиботи мардум бо Қуръони карим ва Суннати набавӣ (с) ба шеваи осон ва тасвирист. • Истифода аз ҷадидтарин абзорҳои модерни омӯзишӣ дар бахши аҳком ва ибодатҳои мусалмонон. • Омӯзиши аҳкоми шаръӣ бо дидан, чуноне, ки Набии акрам (с) фармудаанд: «Намоз бихонед чуноне, ки маро дидед намоз хондам». • Барои ҳар дарсе тавзеҳ ба сурати омӯзиши тасвирӣ изофа шудааст, ки ба сурати клип қобили мушоҳида аст. • Ин пружаи бузург ба чаҳордаҳ забони мухталиф тарҷума шудааст, ки панҷ милиард нафар дар саросари ҷаҳон бо онҳо суҳбат ва муҳовара доранд. • Ҳамчунин ҳамроҳи китоби фиқҳи мусаввари ибодот, доиратулмаорифи фиқҳ ба сурати акс ва видиё, ки болиғ ба 50 видиё мебошад, изофа бар ин матлаби арзишманд маҷмуаи шомили даҳҳо китоб ва файли савтии фиқҳӣ мавҷуд мебошад.